Lyce · Hybrid Watch
hw_48d122b940507028
Fregata Royal Navy HMS Iron Duke śledzi rosyjski okręt podwodny na wodach NATO.
Między 7 a 9 października 2025 r. fregata Type-23 HMS Iron Duke brytyjskiej Royal Navy przeprowadziła długotrwałą operację śledzenia rosyjskiego okrętu podwodnego klasy Kilo Novorossiysk i jego holownika wsparcia Yakov Grebelsky, gdy jednostki przemieszczały się na północ z Morza Śródziemnego przez kanał La Manche na Morze Północne. Chociaż okręt podwodny pozostawał na powierzchni na wodach międzynarodowych i nie naruszył suwerennych granic terytorialnych, jego bliskie przejście przez jeden z najbardziej ruchliwych korytarzy morskich NATO, wykorzystywany przez żeglugę handlową i infrastrukturę podmorską, wywołało wspólną reakcję monitorującą NATO. Podczas trzydniowej operacji HMS Iron Duke, wspierany przez pokładowy śmigłowiec Wildcat z 825 Naval Air Squadron, utrzymywał kontakt wzrokowy, radarowy i elektroniczny z rosyjskim okrętem podwodnym, raportując każdy jego ruch w ramach sojuszniczej czujności dotyczącej kontroli morza. Operacja eskortowa stanowiła część skoordynowanego sojuszniczego łańcucha monitorowania, w którym do 11 okrętów wojennych z sześciu państw NATO uczestniczyło w przekazywaniu zadań śledzenia, gdy okręt podwodny poruszał się wzdłuż kluczowych europejskich szlaków morskich. Novorossiysk klasy Kilo był obserwowany na powierzchni przez dłuższe okresy, co jest nietypowe dla bojowego okrętu podwodnego, i towarzyszył mu holownik, co skłoniło niektórych urzędników NATO do spekulacji, że miał problemy mechaniczne lub prowadził skalkulowany pokaz obecności. To spotkanie morskie uwidoczniło potrzebę aktywnego monitorowania przez NATO zagranicznych platform podwodnych w pobliżu wód sojuszu, zwłaszcza tych zdolnych do przenoszenia pocisków przeciwokrętowych lub manewrujących, ze względu na ich strategiczny wpływ na kontrolę morza i postawy odstraszania. Choć nie doszło do bezpośredniego wrogiego starcia, długotrwałe śledzenie i koordynacja morska odzwierciedlają, jak siły sojusznicze postrzegają takie tranzyty okrętów podwodnych jako hybrydowe morskie punkty nacisku wymagające aktywnej reakcji bez eskalacji do otwartego konfliktu. Brytyjscy urzędnicy obronni przedstawili operację jako przykład trwającej aktywności morskiej Rosji w pobliżu wód zachodnich, sygnalizując, że marynarki sojusznicze pozostają czujne wobec ruchów zagranicznych zasobów podwodnych, które mogłyby zapowiadać przyszłe hybrydowe operacje morskie.
Oceny E/M/R/S
- EIstnienie0/4 · Nie oceniono
- MZamiar0/4 · Nie oceniono
- RPowiązanie z aktorem rosyjskim0/4 · Nie oceniono
- SOdpowiedzialność państwa rosyjskiego0/4 · Nie oceniono
Fakty
Brak faktów
Źródła
-
- Rola
- discovery_lead
- Data
- 2025-10-07T20:50:00Z
Between 7 and 9 October 2025, the British Royal Navy’s Type-23 frigate HMS Iron Duke conducted a sustained tracking operation of the Russian Kilo-class submarine Novorossiysk and its support tug Yakov Grebelsky as they transited northward from the Mediterranean Sea through the English Channel and into the North Sea. Although the submarine remained on the surface in international waters rather than violating sovereign territorial limits, its close passage through one of NATO’s busiest maritime corridors — used by commercial shipping and undersea infrastructure — triggered a joint NATO monitoring response. Over the three-day operation, HMS Iron Duke, supported by its embarked Wildcat helicopter from 825 Naval Air Squadron, maintained visual, radar and electronic contact with the Russian submarine, reporting its every movement as part of allied sea-control vigilance. The escort operation formed part of a coordinated allied chain of monitoring, with up to 11 warships from six NATO countries participating in relaying tracking duties as the submarine moved along key European sea lanes. The Kilo-class Novorossiysk had been observed surfaced for prolonged periods — unusual for a combat submarine — and was accompanied by a tug, leading to speculation by some NATO officials that it was undergoing mechanical issues or demonstrating a calculated display of presence. This maritime encounter highlighted NATO’s requirement to actively monitor foreign undersea platforms near alliance waters, especially those capable of carrying anti-ship or cruise missiles, given their strategic impact on sea control and deterrence postures. While no direct hostile engagement occurred, the sustained tracking and naval coordination reflect how allied forces view such submarine transits as hybrid maritime pressure points requiring active response without escalating into open conflict. British defence officials framed the operation as emblematic of Russia’s ongoing maritime activity near Western waters, signaling that allied navies remain alert to foreign undersea asset movements that could presage future hybrid naval operations.